عضو انجمن ملي فرش ايران گفت: علاوه بر تحريمهاي سياسي، سنتي و تکراري بودن فرشهاي ايراني و گريز از طرحهاي مدرن و همچنين تعداد کم کارگاههاي متمرکز قالي بافي از ديگر دلايل کاهش رغبت جهاني به فرش دستباف است.
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی فرش ایران به نقل از «الهه ايماني» روز يکشنبه در نشست راهکارهاي رونق توليد فرش دستباف ايراني در دوران تحريم اظهار کرد: در سال 2017 ايران 28 درصد بازار جهاني فرش و هند 25 درصد بازار را در اختيار داشت اما در شرايط تحريم کشورهايي مثل هند که رقيب اصلي فرش ايران است، ميتوانند بازار جهاني را فرش ايران را تهديد کنند.
وي درباره تهديدهاي ديگر تحريم فرش بيان کرد: حذف فرش ايران از مجلات طراحي داخلي و خارجي و جايگزيني آن با فرش ديگر کشورها ميتواند به تغيير سليقه خريداران منجر شود.
ايماني تغيير ذائقه مصرفکنندگان را نسبت به از دست دادن بازار جهاني به مراتب خطرناکتر عنوان کرد، و گفتن: ممکن است از دست رفتن بازار موقتي باشد و بتوان آن را در سالهاي بعد جبران کرد اما تغيير سليقه مصرفکننده بحراني جدي به شمار مي آيد.
اين عضو هيات علمي دانشگاه هنر شيراز ادامه داد: در شرايط تحريم، فروشندگان خارجي فرش ايراني براي کسب درآمد ناچار به تبليغ فرش غيرايراني ميشوند که اين امر هم به تغيير ذائقه جهاني ميانجامد.
وي ايجاد بازار غير رسمي از طريق صادرات فرشهاي ايراني از طريق ساير کشورها را معضل ديگري دانست که به از دست رفتن نام فرش ايراني منجر ميشود.
عضو انجمن ملي فرش ايران با اشاره به حضور کم فرش دستباف در نمايشگاههاي بينالمللي تصريح کرد: هند سال 2012 در نمايشگاه دموتکس 200 غرفه داشت، در حاليکه ايران تنها 11 غرفه را به خود اختصاص داده بود. ايران در نمايشگاه سال 2017 نيز از نظر تعداد غرفه و متراژ، در رتبه 6 از بين 159 کشور جاي گرفت که اصلا متناسب با ظرفيتهاي اين کشور نيست.
به گفته ايماني تنها 15 درصد فرشهاي دستباف توليدي در بازار داخلي ايران مصرف ميشود.