رمز پردازی یا نمادگرایی ابزارها و نقوش مورد استفاده قالی بافان بر سنگ مزارهای قدیمی، مفاهیمی در فراسوی مرزهای ارتباط است.
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی فرش ایران، در بسیاری از گورستان های و روستاها ، قبوری با سنگ های قدیمی یافت می شود که دارای نشانه های خاص می باشند و بر هویت و مهارت و استادی متوفی حکایت دارند و در بسیاری از موارد حالات، شغل، جنسیت و سایر خصوصیات وی را نیز به رخ می کشند.
این نقوش به شکل های انتزاعی، گیاهی، حیوانی، انسانی، هندسی و ، نقوش ابزار و دسته بندی می شوند.
قیچی،دوک نخ ریسی، دار قالی بافی قیچی نشان قالی باف بودن و بیشتر از جنس زنانه است، که شانه دو طرفه، دوک نخ ریسی و دار قالی بافی مهارت و هنرمندی شخص در امر بافندگی، ریسندگی، و سایر تخصص های قالی بافی را آشکار می کند.
سنگ مزارها هشدارهایی برای زائران و اشاراتی به آگاهی نسبت به دنیای روی خاک هست. رنج واکاوی معنای زندگی و هنرمندی و دست رنجشان به یادمان می آورد، پاسدار امانتی باشیم که سال ها برای آن تلاش شده، حکایت سنگی که تنها ابزار قالی بافی نیست و یادآور می شود: دیگر به مسکنتِ خاک بر نمیگردم نگاه دار هنر این مرز و بوم باشید.