چکیده :

یکی از مهمترین مسائل هنر- صنعت فرش رنگ و رنگرزی است.که متاسفانه طی چند دهه اخیر،به علت فقدان فعالیتهای پژوهشی در این عرصه ، رقابت فرشهای ماشینی و نقش عوامل کوتاه مدت اقتصادی، لطمات شدیدی به شیوه های سنتی و ارزشمند این فن وارد شده است . یکی از شاخص ترین عوامل ایجاد این لطمات استفاده از مواد شیمیایی است.

 شکل و رنگ ، نمود ظاهری این هنرها و ابزار مستقیم تاثیر گذاری آنها هستند. رنگ به کار رفته در هنر ایرانی در پیوند با طبیعت و جهان پرجلوه پیرامون،هزاران معنی و نقش می آفریند. از گنبد فیروزه فام مساجد پرشکوه تا نقش و نگارهای فرشهای نفیش و چشم نواز ، به مدد این رنگ ،حیاتی پویا و زنده یافته اند.

در طول قرنها فن رنگرزی به مدد آمده تا اشیاء هنری بی بدیل بیافریند و تمدنی کهنسال را پربارتر سازد فنی که دانش آن سینه به سینه منتقل شده و با یاری جستن ار طبیعت پرثمر هرچه غنی تر گشته است.

تولید وسیع – به ویژه فرش دستباف- علمی کردن فرآیند تهیه رنگ های سنتی را ضرورتی آشکار ساخته است تا بتواند در عرصه رقابت با رنگهای شیمیایی و مصنوعی پاسخگوی تقاضا بوده و رمز و راز نهفته در هنر ما را با ماندگاری خود پاسداری کند.