به نقل از روزنامه خراسان؛ ما مدعي هستيم که تنها شهرستان راز و جرگلان در شاخص توليد توت که تأمين کننده مواد اوليه ابريشم است،10 برابر نسبت به استان هاي شمالي، بالاتر است، اما زماني مي توانيم اين برتري و توانمندي را در استان لمس کنيم که توليد نهايي آن يعني همان فرش ترکمن را حداقل به هموطنان خودمان در کشور بشناسانيم و طي آن بدانيم که چه ميزان از توليدات و بافته هاي فرش استان مي تواند در اقتصاد منطقه مؤثر باشد.

براي دستيابي به اين هدف، علاوه بر برطرف کردن نياز حرفه اي و مهارتي بخش، بايد تاريخچه فرش ترکمن نيز تهيه و به منظور فرهنگ سازي مورد توجه قرار گيرد. به عنوان مثال مديران مي توانند،  ارزش هاي استاني را به گونه اي در محل کارشان به کار گيرند که نمادهاي صنعت و اقليمي استان در آن جلوه گر باشد.نکته قابل تأمل اين است که قاليچه ابريشم دورو از ابتکارات انحصاري خراسان شمالي است که اگر ارزش آفريني و برندسازي در اين زمينه انجام شود، مي تواند در دنيا مطرح باشد، اما هنوز اقدامي براي ارزش آفريني و برندسازي در اين زمينه نشده است و تا زماني که زنجيره توليد ايجاد نشود و سودآوري نداشته باشد، محکوم به فناست.

از سوي ديگر تا زماني که قدرت خلاقيت، فکر و انديشه نداشته باشيم، در اين زمينه موفق نخواهيم بود. بر اين اساس در شرايط کنوني، پيوند بين تحصيل و توليد مي تواند علاوه بر افزايش سودآوري، در اشتغال زايي نيز مؤثر باشد، اين در حالي است که رشته اي بر اين مبنا در دانشگاه هاي استان تدريس نمي شود و بافندگان استان همچنان سنتي باف هستند.

اگرچه تاکنون تسهيلات ارزان قيمت از محل صندوق مهر امام رضا (ع) به اين صنعت اختصاص يافته، اما به دليل انحراف هاي تسهيلاتي، تاکنون تحولي در اين صنعت ايجاد نشده و علت آن، نبود آموزش و مديريت واحد براي ساماندهي اين صنعت است.

در واقع برخي از بافندگان براي اين که سرمايه کافي ندارند، فرش هاي خود را با قيمت هاي بسيار اندکي به تجار و صادرکنندگان پيش فروش مي کنند، در حالي که اگر سرمايه گذاري درستي در اين بخش داشته باشند، همان فرش با 3 برابر قيمت قابل فروش است.

دکتر قاسم جعفري